Międzynarodowy Dzień Walki z Wypaleniem Zawodowym

14 września przypada Międzynarodowy Dzień Walki z Wypaleniem Zawodowym.

W 2019 r. Światowa Organizacja Zdrowia uznała wypalenie zawodowe za oficjalną diagnozę medyczną i postanowiła wpisać je do klasyfikacji ICD-11 (International Classification of Diseas). W praktyce oznacza to, że od 1 stycznia 2022 r. osoby cierpiące na tę chorobę będą mogły skorzystać z prawa do zwolnienia lekarskiego. Wystawiony druk L4, podobnie jak w przypadku depresji, umożliwiać będzie osobie swobodne poruszanie się, np. pójście na zakupy. Może to oznaczać na początku wzmożone kontrole z ZUS-u.

Kto jest zagrożony?

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez ARC Rynek i Opinia na zlecenie Gumtree.pl (2020 r.), 31 proc. ankietowanych wśród pracowników umysłowych wskazało, że czuje się wypalona zawodowo. Jako powody tego samopoczucia co druga osoba wskazuje dużą odpowiedzialność przy niskim wynagrodzeniu (54 proc.), potrzebę rozwoju przy niskich szansach na awans (43 proc.) oraz dużą ilość pracy przy małej ilości czasu (41 proc.). Co trzecia osoba zaznaczyła, że brak nowych wyzwań oraz nużące zadania (28 proc.) też przyczyniły się do poczucia wypalenia.

Objawy wypalenia zawodowego…

Dla osób odczuwających wyczerpanie emocjonalne, do którego zaliczają się bóle głowy, bezsenność, brak energii czy częstsza zachorowalność (np. na przeziębienie), powinny to być sygnały, że mogą być narażone na wypalenie zawodowe. W pracy zauważalne może być zobojętnienie na kontakt ze współpracownikami czy klientami. Zdystansowanie do obowiązków zawodowych może drastycznie obniżyć jakość pracy.Skutki wypalenia zawodowego nie są odczuwalne jedynie przez osobę cierpiącą na nie. Drażliwość i brak motywacji odbija się również na osobach bliskich, a długofalowe problemy powodują „ucieczkę” od pracy.

Jak pracodawca może pomóc?

Działania profilaktyczne, które może wdrożyć pracodawca, to przede wszystkim działania edukacyjne, które uczą pracowników dbania o swój stan emocjonalny poprzez zachowanie równowagi pomiędzy obszarem zawodowym a osobistym.Pracodawca może tego dokonać poprzez kursy, które poszerzają wiedzę pracowników z zakresu dbania o zdrowe nawyki, takie jak sen, odpowiednia dieta czy aktywność fizyczna. Do działań profilaktycznych dodać można zapewnienie ergonomicznego, komfortowego miejsca do pracy.Jeżeli pracodawca dostrzega objawy wypalenia u pracownika, to może podjąć działania, które pomogą przywrócić optymalne funkcjonowanie. Pierwszym z podjętych działań powinna być rozmowa z przełożonego z pracownikiem i wspólne poszukanie rozwiązania sytuacji, która mogła się przyczynić do wypalenia. Rozwiązania mogą być różne, natomiast powinny być dopasowane do potrzeb i wartości poszczególnej osoby. Przykładowym rozwiązaniem mogą być kursy podnoszące kwalifikacje, reorganizacja zakresu obowiązków, zmiana stanowiska pracy. Dobrą praktyką i coraz powszechniej stosowaną przez pracodawców jest możliwość skorzystania ze wsparcia psychologa, współpracującego z organizacją.